flyfishing and more

Het is erg warm en vol in Noorwegen.

Vanmorgen scheen de zon al volop in de tent, en het was erg warm boven. We hebben heel rustig aan opgeruimd en volgens plan zouden we een fjell opgaan om daar wild te kamperen. Omdat vanavond een maansverduistering is, willen we op een goede plek zitten, en dan is hoog op een fjell wel zo handig. We gingen beginnen in Skaret, daar loopt de oude weg naar Molde (nu is daar een tunnel). We hadden geen idee wat we konden verwachten, en het was er mooi, hutjes, een Montessori-creche, een sauna, en een kro waar we lekkere wafels en koffie/thee hebben gedronken.

blog1134blog1135

Daarna de tolweg op, weer een ouderwets briefje schrijven, met een karbonnetje ertussen, geld in het envelopje. Envelop in de brievenbus, origineel in de auto, zodat ze kunnen zien dat je hebt betaald. En toen bleek hier ook weer dat deze weg niet verder ging tot waar wij hadden verwacht. Alle wegen liepen dood, bovendien bleef je in het dal rijden, en kwamen we niet hoger. Een mooi gebied, lekker koel door de bomen, maar niet waar we heen wilden.
Plan B ging via een tussendoorweg naar de Atlanterhavsvegen. Ook daar kwamen we niet op een fjell, maar we reden wel langs een meer, waar we de makreel op brood hebben gegeten. Voor, op en langs de mooie weg over de eilandjes heeft Eelco nog even gevist.

blog1136blog1137

Het had niet zo’n succes als hij gewenst had (veel te kleine vis), dus moesten we bij de KIWI-supermarkt nog even wat te eten halen. En wat hadden ze daar ook? Speciaal kransekaker deeg. Dat probeer ik elk jaar met Kerst weer te maken, maar het lukt me niet echt. Hiermee kan het niet meer stuk, er staat zelfs bij hoe groot je de rolletjes moet maken. En het is houdbaar tot maart 2019! (Kransekaker is een lekkernij dat met Kerst gegeten wordt, het is een toren van steeds kleiner wordende cirkels amandelkoekdeeg).
We wilden deze keer niet weer naar camping Blahammer in Bud, dus hadden we een andere gezocht op één van de eilandjes. Toen wij er heen reden kwamen wij veel buitenlandse auto’s en campers tegen. We waren al voorbereid op het ergste. Het was inderdaad een heel erg volle camping. Daarom besloten we om toch maar terug te rijden naar Bud. Daar was nog wel een plekje, maar het is nog nooit zo vol geweest. Van onze Duitse buren kregen wij een complimentje, we stonden binnen 10 minuten!

blog1138

About Eelco

https://www.linkedin.com/in/eelcodegraaff/

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: