We reden over de Valhalla vegen naar Ludvika, waar Hitachi zit. Dat is ook te zien aan alle energiecentrales die overal staan. En verder naar Nyhammer, en net toen we tegen elkaar hadden gezegd dat we deze weg niet herkende, kwamen we langs een bageri en konditorei. Deze kenden we wel, we hadden hier al eens brood gekocht. Nu trokken we onze schoenen uit (dit is een hele fijne Zweedse gewoonte, bij binnenkomst trek je je schoenen uit) en hebben er een Fika gedaan. We vervolgden onze weg richting Malungfors, waar we tussen de buien door bij een meertje een broodje maakten. We gingen van de snelweg af om verder tussen Fulunas en Sorsjon een mooie wildplek in te pikken. We hebben de tent uitgeklapt vlak naast de gapahuk (een open houten hutje, meestal voor vissers of wandelaars om droog te zitten). En daar hebben we meteen onze hobbyspullen in gezet. Eelco zijn zendapparatuur, en Katja haar knutselspullen. We hebben daar de hele verdere middag en avond gezeten, en toen het kouder werd heeft Eelco een lekker vuurtje gemaakt.
Het regent veel, maar het zijn buien en soms komt daar tussendoor de zon even kijken. Zondag worden we wat later wakker, we pakken in en rijden naar Grovelsjon, een prachtige plek, waar we eerst met een Fika in de zon kunnen zitten. We zijn wat overmoedig en gaan (zonder de regenjassen) naar de Silverfjallet lopen. Als we bijna weer terug zijn, krijgen we een enorme regenbui over ons heen, waar onze softshells niet tegen bestand zijn, en ook de broeken wat beginnen door te lekken. Jammer, want nu moeten we eerst weer even wat warms gaan drinken, en daar doen we dan meteen een wafel met echte hjortron-jam bij.
We rijden terug naar Idre, en onderweg zien wij het eerste rendier van de vakantie. We tanken en doen boodschappen, en gaan naar Foskros voor een wildplek. We kennen de meeste plekjes al, maar zien nu weer een andere en rijden via het sneeuwscooterpad naar de plek met vuurplaats. Deze rivier is wat rustiger dan die van gister, en het badderen in de ochtend is dan ook wat relaxter. We rijden naar Nipfjallet, en lopen via de traptreden naar boven. Hier zien we weer een groepje rendieren voorbij komen. We kiezen voor de route naar beneden een ander pad via de achterkant van de berg. Ook vandaag regent het met buien en buitjes, de zon blijft echter achter de wolken.
We stappen weer in de auto en rijden via een weg die niet op de kaart staat naar Tannas. Het is een prachtige weg, maar na een tijdje hebben we het wel gezien. Het wordt een beetje saai, hoewel we wel wat rendieren zien onderweg. Bij Funasdal staan we op een mooie camping, die echter ook volledig op campers is ingericht. We staan op een grussveldje, en hebben stroom om alles op te laden en het kacheltje nog even aan te zetten voordat we gaan slapen.
De volgende ochtend drogen we de tent nog even met een zonnestraal en het kacheltje. We horen van diverse mensen van het thuisfront dat storm Friso in Scandinavie huishoudt. Wij zitten wederom aan de goede kant (net als vorig jaar met Hans), maar toch hebben wij ook veel regen en harde wind.
We rijden naar Flatruet, een mooie fjell, waar we een klein stukje oplopen. We zijn net terug als een stortbui losbarst (en dat met 12 graden!). In het dorp aan het einde van de weg hebben we een Fika-moment in een heel leuk hemsloyd winkeltje (veel zelfgemaakt en van hoge kwaliteit).
We rijden weer verder, zien onderweg nog wel wat plekken, maar we moeten rekening houden met de harde wind, en uiteindelijk komen we bij een camping aan een meer. Een prachtplek, wel een beetje duur en geen elektriciteit, maar we willen er wel staan. Later blijkt dat het toiletgebouw echt vreselijk ouwe en kapotte meuk is. Bovendien rijden er de hele nacht door grote vrachtwagens langs. Dus staan we de volgende morgen vroeg op en wassen ons in het koude meer.
Verder richting Solleftea, we komen langs het middelpunt van Zweden dat vanaf deze kant goed staat aangegeven, vorig jaar moesten we er echt naar zoeken. We slaan het nu over en rijden via Hallesjo waar een prachtige kerk staat met een houten losstaande klokkentoren. Eelco ontwijkt nog een vos en een martermoeder met jong die de weg willen oversteken. In Solleftea is een net nieuwe winkel geopend van Jonna Jinton, een Zweedse die wij volgen, ze maakt prachtige sieraden en schilderijen. De winkel is echt prachtig, maar de sieraden zijn erg duur. We hebben wel wat kaarten gekocht, en ik kreeg er een mooi tasje bij. Verder was de stad niet heel bijzonder.
We landden bij de camping van Nasaker, lekker met elektriciteit, dus Friso kan ons niet klein krijgen! Donderdag worden we wakker met zon in het dennenbos van de camping, en op de achtergrond zingen de kraanvogels.
Daarna nog een heerlijke warme douche en de dag kan beginnen bij het museum voor rotstekeningen dat naast de camping is. Het is zo fijn dat de musea gratis zijn, en ook is er altijd een plek voor kinderen. Nu hangen er kindertekeningen, en Katja kan met een krijtje een paar rotstekeningen overkrassen voor in haar vakantie-boekje.
We gaan verder langs de Angermanalven, richting Kullberg. Deze plek hebben we uitgekozen omdat daar het Zweedse slow-tv programma wordt opgenomen over de overstekende elanden. We herkennen wel wat grote stenen in het water, en rijden het pad in naar het fiskekamp. Dat is een grote puinhoop, dus maken we alleen wat foto’s. Het leuke is dat we in het museum hebben geleerd dat er elanden werden gevangen in dit gebied tijdens het stenen tijdperk, ze zijn dus nog steeds in hetzelfde gebied.
Onderweg vist Eelco wat, en Katja bakt een eitje. We rijden door en proberen hier en daar een koffietentje, maar de meesten zijn gesloten. In Asele vinden we er nog eentje, en we rijden weer verder over de Sagavagen, telkens langs de rivier. Waar overigens heel veel waterkracht centrales in staan. Wij staan op een semi-wildplek bij het kraftverk van Volgsjofors, samen met caravans, een camper en een tentje.
One Response to “Dwars door Zweden”