Woensdagnacht zijn we een paar keer wakker geworden omdat de tent begon te klapperen. gelukkig zette het niet door en bleef het bij een paar vlagen. Ook de meeuwenkolonie van het nasjonale park waar we naast staan hebben zich vannacht laten horen. We waren er vroeg uit, en zijn even snel in de ijskoude, snelstromende rivier gestapt.
Het eerste stuk reden we langs de Lyngsalpen, en het was heel mooi, maar toch ook een beetje saai. We reden regelmatig door een tunnel en ook hier waren ze weer aan het werk in de tunnel. Eindelijk kwamen we bij een grotere stad, Storslett, waar we in een gezellig kafe wat konden eten.
Een stuk verderop reden we weer door een tunnel en direct daarachter gingen we even kijken naar het uitzicht, maar het was ook de oude weg. Wij reden natuurlijk even die weg op, en we zagen meteen de eerste rendieren van dit jaar. Onderweg hebben we ook nog een stukje gewandeld en werden we ingehaald door twee snelle Noren, die ons vroegen of we de beer hadden gezien. Die was hier gesignaleerd, we hebben um niet gezien.
Wat we wel al een paar keer hebben gezien is een bord met Bakketop, en dat is dan een weg met een hoge helling, waar het lijkt alsof je in een achtbaan zit, en je maag even blijft hangen. Je wordt er dus gewaarschuwd voor eventuele tegenliggers die je niet kan zien.
Bij Alta gaan we weer naar camping Solvang, waar ze niet zo goed begrijpen wat een daktent is, en waar we uiteindelijk toch een mooi plekje hebben gevonden.
Donderdagavond kwam de zon tevoorschijn rond 12 uur, we zijn toch maar gaan slapen. In de ochtend was het lekker. We gaan nu strategisch plan bedenken, met toch de Yr (weer) app erbij. Vandaag verder omhoog, maar nog niet helemaal, want morgen wordt het weer een slechte dag, daarna wordt het beter. Omdat Eelco had gehoord dat er zeeforel is gevangen, rijden we een rondje fjord en komen uit op een ultieme wildplek, jammer dat we die niet eerder hadden gevonden. Eelco vist, Katja breit weer een paar strepen.
Daarna rijden we richting Hammerfest, bij een grote brug zien we vissen springen, en Eelco vangt wat kleine koolvisjes. Ze mogen terug want ze zijn te klein voor het avondeten.
Hammerfest is een gezellige en drukke stad, niet alleen met mensen, ook met rendieren. Je ziet ze overal. Na de boodschappen gaan we weer helemaal terug dezelfde weg, die er heel nieuw uit ziet, er is ook veel industrie. Maar als we via Skaidi naar het Porsangerfjord rijden hebben we weer mooie natuur. We proberen wat wildplekken en na een spannende rit over een karrespoor, komen we bij een bewoond huis. Jammer, de volgende plek is een camping bij Olderfjord. Niet de meest leuke, wel de goedkoopste tot nu toe, en met een geweldig uitzicht op het fjord.
Het werd een prachtige avond nadat de regen was gestopt, elk kwartier was de lucht anders, en het was niet heel erg koud. De nacht was zeer luidruchtig, motoren en hele busladingen die midden in de nacht naar de Noordkaap willen. We waren er snel uit, en hebben eerst de tent ingeklapt, toen we uit de douche kwamen, begon het te regenen. We namen een ontbijt aan de overkant bij het hotel. En toen moesten we nog bedenken hoe we de dag gingen doorbrengen en waar te slapen. De voorspelling was dat we veel wind zouden krijgen en willen een hut. We hadden geluk en konden nog een hut boeken in Skarsvåg, vlakbij de Noordkaap.
We reden eerst de nasjonale turistveg naar Havøysund, die hadden we al eerder gedaan, maar we hebben genoeg tijd dus we gaan nog een keer. Nog steeds erg mooi, maar heel veel regen en wolken. Gelukkig laten de rendieren zich zo nu en dan zien. En aan het eindpunt bekijken we nu ook de kunst van Roni Horn, twee mooie glaskolommen in een huisje van turf. Daarna in een klein gezellig café wat gedronken. En terug naar het Porsangerfjord maar nu zonder regen zodat we kunnen zien wat we net niet hadden gezien.
Bij Kokelv was een living market, en ja het was een levendige boel. In de gymzaal van een school waren creatieve plekken gemaakt, waar geknutseld kon worden. Ik werd er heel blij van. Er was natuurlijk ook genoeg eten en drinken, en kraampjes met zelfgemaakte breisels en brouwsels. We hebben ook nog even staan praten met een kunstenares die veel met druktechnieken deed.
Daarna weer verder noordwaarts, het werd een pittige rit omdat we toch wel moe waren van de slechte nacht. Gelukkig hadden we de mooie natuur en de rendieren om ons wakker te houden.
Zaterdagavond, de avond van de voetbalwedstrijd Noorwegen-Engeland. We zitten nog geen kwartier rijden van de Noordkaap, dus wij gaan als de wedstrijd begint rijden, en luisteren in de auto naar de wedstrijd. We kijken naar de prachtige zon die zich zo nu en dan laat zien, en zien de Middernachtzon. In de auto terug blijkt dat er een verlenging komt. We gaan slapen als we in de hut zijn en lezen zondagochtend dat Noorwegen heeft verloren, jammer.
Als de hut is opgeruimd rijden we naar het dorpje Skarsvag. We parkeren bij het bordje van de Kirkeporten. We trekken de wandelschoenen aan en klimmen eerst naar boven, om vervolgens weer af te dalen. Daar vinden we de Kirkeporten. Het is een rotsformatie met een poort er in. En je kijkt er naar het Noordkaapplateau. We lopen eerst een stukje verder en verstoren en sneeuwhoen, die fladderend wegvliegt. Even later komt er een tweede en we horen nog steeds iets piepen. Dan komen er ook nog twee kleintjes tevoorschijn. We dalen weer af en gaan voor de lunch naar Daniels Hus. En daar komen we in een heel gezellig restaurantje. We praten met de eigenaren, ze maken Samische recepten. De vrouw heeft een boek geschreven over het dorp, de regio, de mensen en de recepten. We blijven met elkaar praten en nadat ik het boek heb gekocht, vraag ik haar of ze er bezwaar tegen heeft als ik een recept in de Kontaklinjen zet (dat is het tijdschrift van de vereniging Nederland-Noorwegen, wij zitten in de redactie). Het mag en we wisselen wat gegevens uit. Met een dikke knuffel nemen we afscheid. En na deze warme ontmoeting gaan we echt weer naar het Zuiden.
Bij Lakselv gaan we na wat heen en weer rijden op een wildplek staan. We staan in de buurt van een vliegveld, en er is een klein propellorvliegtuigje geland.
Maandag worden we pas laat wakker, gisteravond was er een prachtige lucht toen we naar bed gingen. In de ochtend eerst het duin afgedaald naar de Lakselva voor het ochtendritueel. Daarna wat bosbessen geplukt voor het ontbijt.
We rijden eerst naar Karasjok, het is een mooie weg, maar saai. Er is ook veel zand en er staan ook dennenbomen. En we zien kleine berkenboompjes omdat we hier zo noordelijk zitten, en veel meren en meertjes. Hier en daar een huis, het is verder heel rustig, ook wat verkeer betreft. We doen boodschappen en als wij bij het Sametinget, het Parlement van de Samen komen, kunnen we meteen aansluiten bij een rondleiding. We zien een prachtig gebouw met heel veel hout, mooie spreuken aan de muur, en veel kunst. Leuk om dit nu ook eens van binnen te kunnen zien. Op onze kaart staan diverse stippen, het zijn visplekken, campings of wildplekken die we al eerder hebben gezien of waar we hebben gestaan. Onderweg staat een stip met de tekst: foto met vis! Daar wilde Eelco natuurlijk weer even kijken, en hij ving er meteen vijf mooie vlagzalmen, waarvan er eentje mee ging.
Ondertussen is het warm geworden, de zon schijnt regelmatig door de wolken. Dat is heel fijn, maar ook hebben we nu de muggen. Het is niet te geloven hoe die je meteen aanvallen zodra je uit de auto stapt.
We denken dat we nu beter uit zijn op een camping, zodat we misschien wel binnen kunnen zitten. En dat klopt, want op de camping in Kautokeino is een Lavvo (een grote tipi tent) waar we kokekoffie krijgen. En er brandt een lekker rokerig vuurtje, dus daar blijven de muggen weg. We raken aan de praat met een Noor, en die kent de mensen van Daniels Hus. Ja, de wereld is klein, ook hier in het Hoge Noorden.
