Als ik dit schrijf is het de laatste avond van onze vakantie. Morgen rijden we naar Goteborg, we nemen daar de boot naar Kiel, het is vanaf de laatste camping maar twee uurtjes rijden. Niet dat we echt naar huis willen, maar het is een mooie vakantie geweest ondanks dat het weer niet altijd wilde meewerken. We hebben heel veel mooie herinneringen die we mee nemen.
Vorige week dinsdag konden we echt zwemmen in het meer, het water was heerlijk. Onderweg hebben we het weblog gepost en meteen een Fika gegeten, die was zo machtig dat we de lunch konden overslaan. Onze dochter had ons getipt over een bijlensmederij, dus wij naar Gransfors butik. Het was een heel complex, een museum met een enorme collectie bijlen van allerlei soorten en maten. Daarnaast een winkel, en de smederij natuurlijk. En buiten mocht je met bijlen hout kloven of gooien. Er stond wel bij dat je overal goed moest oppassen. Naast de smederij was ook een bloempottenfabriek, daar kregen we een heel uitgebreide uitleg. De klei komt uit de buurt, en ze gebruiken nog steeds oude mallen om potten in te maken. Ook de machines zijn nog uit de begintijd. En terwijl de bijlen over de hele wereld worden verkocht, blijven de bloempotten in Zweden, en misschien ook wel alleen in dit stuk van Zweden.
Het werd al later en we gingen boodschappen doen, onderweg zagen we een prachtige steenfabriek (dachten we). We wilden even binnen kijken, en werden meteen door een suppoost hartelijk ontvangen. Het bleek de Hoogoven van Moviken te zijn. We mochten een film kijken, en daarna liet hij ons de rest zien. Ik zei dat we nog moesten betalen, en hij was verbaasd dat we Zweedse kronen hadden. Ik betaalde hem de 40 kronen, wat omgerekend iets meer dan 3,50 is. Hij was er zo blij mee dat we ook boven mochten kijken. Na drie kwartier zeiden we dat we echt boodschappen moesten gaan doen. Als we hadden gewild, hadden we daar de hele avond kunnen blijven. We reden over een zeer kronkelige grussweg naar Ljusdal voor de boodschappen, en zijn daar meteen op de camping blijven staan.
Woensdag deden we de Fika in het dorp, en de woensdagpuzzel werd gemaakt. Aan de muur hing oud breiwerk en ook op de veranda was veel breiwerk te zien. We reden richting Idre, onderweg kwamen we bij een leuke wildplek, Eelco ving er een snoek en we lunchten er. Het was te vroeg om al een kampement te maken.
Bij National park Hamra hebben we gewandeld over de myrenslingan (het rondje om het moeras), echt een slingerpad en een stukje verder naar de gapahuk (vishut). Onderweg plukten we bosbessen en cloudberries, (kruipbraam of gele bosbraam, hjortron in het Zweeds en multe in het Noors).
Daarna naar Sveg voor de systembolaget (slijterij) om wijn te halen, en boodschappen te doen. Dan gaan we op zoek naar een plek, langs de Ljusnan. De eerste weg heeft hele leuke plekken, maar ook bordjes met verboden te kamperen. Dat zijn we niet gewend, maar we gaan wel keren. Dan een paar mini campings, natuurplaatsen of vrijkampeerplekken. Die kunnen wel maar dan staan we bij de grote campers. Ik kies een klein weggetje achter de kerk langs in Linsell, en nadat we de huizen achter ons hebben gelaten komen we bij een visplek. Op het weiland er naast staat een Zweeds gezin, ze hebben geen bezwaar dat wij er in de buurt staan. Als we de tent opzetten, begint het te regenen, maar dat is een buitje.
De volgende ochtend worden we wakker en zien de schaduw van de blaadjes op het tentdak, dat betekent dus dat de zon schijnt. Snel komen we uit bed en we glibberen over de stenen de koude Ljusnan in. We rijden naar Noorwegen door een skigebied, maar nu is er ook veel drukte. Net over de grens zoeken we een lunchplekje, we rijden een heel smal paadje in, we maken broodjes en terwijl we ze eten bekijken we wat de mieren aan het doen zijn. Het zijn er een heleboel, maar voor ons zit er geen logica in hun gedrag.
We rijden naar Røros en onderweg blijft de zon schijnen, als we er bijna zijn, zien we de Olavsgruva. Hier moesten we jaren geleden omrijden omdat ze met de weg bezig waren. Nu rijden we de nieuwe weg op. We mochten gratis in het museum kijken, want we wilden niet mee met de gids die pas anderhalf uur later zou beginnen. We rijden langs een andere mijnschacht en zetten de auto bij het winkelcentrum. Natuurlijk gaan we een Fika doen bij Trygstad, onze favoriete bakker. Een stel Noren kwam bij ons zitten, en we hebben heel gezellig zitten praten over multe, zij eten ze altijd met roomijs. Daarna vroeg hij of wij de nationale turist vegen kende, zijn zwager had daar mee te maken. We kennen er ondertussen een heleboel, en we spraken over de kunstwerken en toiletten die op die wegen waren gebouwd.
Bij de supermarkt kochten we nog wat handige Imsdalen waterflesjes die alleen in Noorwegen te koop zijn. Langs de Kopparleden hebben we een wildplek gevonden bij een visplek aan de Nøra, tussen Narjordet en Narbuvoll.
Voor vrijdag is weer regen voorspeld, het is wel warmer dan gister, 12 graden. We glibberen de rivier weer in en zijn meteen wakker. We rijden de Kopparleden verder richting Femunden. Eelco vist nog even bij de Isterfossen, en dan gaan we Femunden in. Meteen zien we een paar rendieren, dat begint goed. We kunnen weer naar de seter lopen voor koffie en een svele met jam, in het gebied Gutulia. Het pad is een stuk beter begaanbaar dan 18 jaar geleden, maar nog steeds is het een hobbelige wandeling. Het miezert een klein beetje maar de temperatuur is goed en het tempo hoog.
We rijden naar Idre, we zijn dus toch weer terug in Zweden, waar het bij de supermarkt erg druk is. Maar ons eigen semi-wildplekje bij de Foskros is nog vrij. De zon breekt een beetje door en we gaan eerst eten. Na het eten hebben we lekker buiten gezeten bij het vuurtje. Op het moment dat wij naar het water lopen voor het badritueel, komen er ook twee buren die een eindje verderop het water in gaan. Na het badderen zwaaien we naar elkaar.
We rijden een dorpje verder en gaan bij de Turistgården Särna, onze Fika eten. Het zijn Nederlanders, het is een superleuke tent, die bakcursussen in de winter organiseren. Wij maken alvast plannen voor een volgende keer. We gaan wandelen in Fulufjellet, we kiezen een wandeling, maar halverwege blijkt dat we deze al een keer hebben gedaan, en dat het niet zo heel erg leuk was boven. We kiezen een andere route naar het Naturum, maar we lopen er steeds verder van weg. We zien de grote waterval van bovenaf., en lopen langzaamaan weer naar beneden. Het was een ontzettend leuke en zware wandeling.
We rijden richting Glaskogen, en komen langs de startplaats van de Vasaloppet die eens per jaar wordt gedaan. Alles blijft gewoon staan, de startvakken en de parkeerplaatsen, voor het volgende jaar.
Regen en wind, we rijden een stukje door. Bij Malung, we blijven toch maar aan de Zweedse kant rijden, betalen we een plek bij de plaatselijke camping. Het meisje bij de receptie weet een goede pizzatent, een beetje verderop. Dus eerst naar Venetië, dan terug naar de camping en de tent opzetten. Eelco duikt nog even de sauna in, Katja moet het doen het met een lauwe douche.
Zondag worden we wakker met zon, in de nacht heeft het behoorlijk geregend. De ochtenddip is deze keer in het Bullsjö, de Fika is bij Jannesgården.
We rijden weer een keer achter een oude auto zonder kenteken, en met een gevarendriehoek achterop. Dit zijn jongeren die nog leren rijden. Iedereen houd rekening met ze, ze mogen niet harder dan 30 km per uur rijden. We twijfelen nog of we langer blijven, of dat we nog naar Noorwegen gaan, of dat we nu echt gaan afzakken. We besluiten richting huis te gaan, maar wel met leuke tussenstops. De eerste tussenstop is langs een grussweg aan de Klarälven, we zien twee kraanvogels en lopen naar een bosje. Dat loopt dood, en we maken even lunch.
Dan rijden we naar het nationale park Glaskogen waar we kunnen kamperen in het bos, maar we worden weggestuurd omdat het al vol is. Ze gaan voor ons bellen naar een andere camping waar we nog wel terecht kunnen. De weg naar Årjäng gaat met bochten en hellingen over een grussweg, we zijn blij als we het asfalt weer op mogen. Er staat heel veel wind, die gelukkig gaat liggen in de avond. We hebben een prachtige zonsondergang.
Als we opstaan is de wind gaan liggen, en we zwemmen in het meer dat lekker warm aanvoelt. We rijden een stukje terug om bij Finntrop toch nog een mooie wandeling te maken in Glaskogen. Het was heerlijk weer, onderweg bramen, frambozen, en prachtige vlinders op de distels. Het was een sprookjesachtige tocht, en we konden zelfs nog even in een meer zwemmen. Op de terugweg kregen we een lekkere bui over ons heen, de warme weg was gewoon aan het stomen. Voor vanavond hebben we een plek gereserveerd op camping Escape to Alcatraz. We staan aan een sluisje in Gustavsfors. Tijdens het eten krijgen we weer een buitje. We eten verder in de tent, en gaan meteen een boot boeken voor woensdag.
We gaan de tent inklappen, terwijl in het kanaal voor ons de kano’s liggen te wachten op de sluiswachter. Het is een gezellige boel. We rijden naar een ander park Tresticklan, we zien een route via een boot, die we nemen. Aangekomen lezen we dat de boot is besteld, het is een ferry die opgeroepen moet worden, en we moeten drie kwartier wachten. We maken en eten er onze lunch. In het park combineren we twee routes, het is prachtig. Bossen en meren! En heel veel bosbessen onderweg. Vlak voor het einde is er nog een kleine snelle zwempauze. Het is hier nu eindelijk ook warm. Na 3 1/2uur zijn we weer terug bij de auto. We zoeken in de stad Ed een camping, maar die is zo groot en vol, dat we die overslaan. We doen wel even boodschappen en rijden naar een Wilderness camping. Midden in het bos, aan een meer. Prima plekje! Het weer is ineens omgeslagen het is fris en het waait, maar wij staan in de luwte, en na het eten kunnen we nog even de sauna in, voordat we gaan slapen.
We rijden naar de ferry en aan dek proberen we dit weblog te posten.
2 Responses to “We nemen de boot terug”