AlgemeenCategory Archives

Nadat het vannacht behoorlijk had geregend, konden we de tent redelijk droog inpakken. We waren snel op weg, en toen we bij de ferry aan kwamen, konden we bijna doorrijden op de boot. Tijdens de oversteek regende het ook weer, dus we bleven in de auto zitten. Toen we bij Tynset kwamen, waren we wel toe aan iets lekkers, en we konden meteen even de benen strekken. We waren er al eens eerder geweest, maar waren toen niet verder gekomen dan de supermarkt. Nu hebben we bij een konditor iets lekkers genomen. Ondertussen was de temperatuur nog lager dan bij vertrek, het was hier 8 graden!

Langs weer een mooie weg, voor ons nog onbekend, reden we richting Koppang. Vlak voor Akrestrommen zag Eelco een hangbrug, en omdat ik (Katja) steeds heb gezegd dat ik dat zo leuk vindt,  zijn we nog even de rivier overgestoken, en weer terug. Vanaf het Storsjoen kennen we de weg, en al snel reden we de wiebelbrug over naar de camping. Het was hier gisteren heel erg slecht geweest, maar het weerbericht beloofd betere tijden. Als dan ook de Glomma nog een stuk wil dalen is het helemaal geweldig. Ondertussen hebben we al buiten in de zon kunnen eten.

Het is vandaag de eerste dag dat we echt de hele dag truien en jassen aan hebben gehad, en het regende ook zo nu en dan. Na het ontbijt heeft Eelco even wat gevist, maar dat viel tegen. Daarna zijn we naar boven gelopen om te zien of er veel veranderd is, het mooie oude huis lijkt nog steeds niet gebruikt te worden. We zijn een klein pad ingeslagen, en hebben toen verder de hertenpaadjes gevolgd. Dat betekent dus gewoon dwars door het bos banjeren, en ook omhoog en omlaag. Dat was erg leuk en het leverde ons een heleboel bosbesen en een aantal teken op. De bessen hebben we gegeten, de teken hebben we vermoord.
Vanmiddag heeft Eelco voor de camping een lekker avondmaal gevangen van makreel en pollak. Voor de groenten moesten we even naar de supermarkt, en daar vlakbij heeft Eelco ook nog geproberd iets te vangen. Het water kolkte er bijna net zo als bij de Saltstraumen, maar dit was een heel smal en kort stukje.
Vanavond gaan we alvast wat inpakken, behalve het kacheltje, dat moet nog even helpen om ons warm te houden.

Dat we vandaag verder zouden gaan stond al vast, en we hadden bedacht om naar Koppang te gaan. Volgend weekend zijn de “jakt og fiskedager” en dat vonden we vorig jaar zo leuk, dat we er wel weer heen willen. Maar onderweg gingen we twijfelen, Eelco wilde eigenlijk nog heel graag op zout water vissen. En het weerbericht voor de kust was ook wel beter dan dat voor het oosten.

Eerst kwamen we langs Trondheim, en daar hebben we even een kleine pauze genomen. We hebben wat gegeten en wat gewinkeld en gewandeld. Daarna zijn we toch naar de kust gereden, over een hele mooie, maar ook vreselijk slingerende weg. Onderweg hebben we bij wat andere campings gekeken, maar we zijn toch naar onze bekende plek in Vinsternes gegaan. Toen we bij de ferry moesten wachten, heeft Eelco nog snel even een vis gevangen.

Gisteravond had ik het weblog van zondag al gepost voordat we op elandenjacht gingen. De campingeigenaar had ons al gegarandeerd dat we elanden konden zien, hij had wat plekken verteld, en we moesten tussen 21.00 en 23.00 uur gaan. Dat advies hebben we opgevolgd, en nog voordat we bij de camping waren hadden we al twee elanden gespot.
Aan de rand van een wei daarna werd het stil. We zijn een stuk de grote weg op gereden en toen naar een kerk en de weg verder, eerst zagen we een moeder met een kind, en daarna in een weiland een mannetje, drie vrouwtjes en een kleine. Heel tevreden met onze foto’s gingen we terug. Maar ineens stond daar een enorm grote grijze eland met een mooi bruin kleintje. Nu waren we helemaal blij.

Dus terug naar de hut, en in het donker zien we een kleine eland achter het bord “over stekende paarden”, en er staat een enorme eland op zijn/haar gemakje midden op de weg. En die ging niet opzij, we hebben ze goed kunnen observeren, en het zijn echt hele rare beesten. Ze hebben een enorm lijf en dan vier hele lange wiebelige poten, en een enorme (domme) kop. En ze lopen met hele ongecontroleerde stappen. We hebben er vreselijk om moeten lachen. Uiteindelijk gingen ze toch de weg af, en konden wij door. En toen stond er nog eentje in het land, maar dat kan ook een van de eersten geweest zijn.

Vanmorgen kon Eelco zo vanuit zijn bed de steiger op om te vissen, jammer dat hij niets ving. We wilden in de buurt een stukje lopen maar alle paadjes liepen dood bij een huis. Daarna richting Namsos, onderweg zijn we langs een bezienswaardigheid gereden in Spillum. Het was een houtzaagmuseum, helaas niet open op zondag. We hebben daar erg lang naar een cache gezocht, totdat Fenna het minuscule kokertje te pakken had. Daarna nog even rond gewandeld op de kade en langs de houtzagerij. Namsos was uitgestorven, en we konden alleen nog boodschapen doen bij een Kiwi, een supermarkt, die vandaag alleen maar drie paden open had. De kerk van Namsos is bekend, herbouwd in 1960 nadat de oude kerk in de oorlog was gebombardeerd.Ook daar lag en cache, die we meteen vonden.

Ondertussen ging de zon schijnen, en het water was enorm gestegen, het klotste gezellig onder het terras. Na de lunch is Eelco het betere viswater gaan opzoeken, terwijl Fenna en ik lekker in de zon op het terras konden zitten. Ook hebben we met onze net nieuw gekochte baerplukker (bessenplukker) wat bosbessen geplukt langs ons paadje. De zon ging helaas al rond een uur of vijf achter de bergen, zodat het meteen weer erg fris was bij het water. Gelukkig kwam Eelco thuis en heeft hij de open haard aangemaakt, waarin we ook meteen de worstjes konden warmen.

Vanmorgen zijn we met een zonnetje vertrokken uit de hut. Daarna op weg naar een dierentuin, maar toen we er aan kwamen bleek het een avonturenpark te zijn waar ook nog een stukje dierentuin bij was. We hebben er wel even gekeken in het winkeltje, en bij een aquareltentoonstelling met tekeningen van beren, elanden en wolven, erg mooi. Verder op weg naar een camping in de buurt van Namsos. De weg langs de zalmrivier de Nams was erg mooi, maar het laatste stuk viel ons heel erg tegen. Daarom wilden we verder richting Steinkjer, maar voordat we daar aankwamen, kwamen we een bord tegen met camping. We zijn de weg ingereden, en reden nog verder en weer een stuk en uiteindelijk kwamen we bij een camping.

Omdat we twee nachten wilden blijven, konden we in de hut aan het fjord. Die hadden ze pas gekocht, en moest nog opgeknapt worden. De hut, nou ja een echt oud Noors huis met curiosa en kitch (en een schommelstoel en een open haard), ligt echt aan het water en Eelco heeft er meteen vijf vissen gevangen (twee gulletjes en drie rode poontjes). Het enige nadeel is dat je niet alles uit de auto kan meenemen, want je moet eerst vijf minuten lopen over een smal bospaadje voordat je er bent.

Locatie informatie huisje

Gevist1 niets gevangen:

Gevist2 zeeforelletjes:

Vanmorgen hebben we de hut in Fauske verlaten, en zijn we weer teruggereden naar het zuiden. En omdat alleen de E6 een snelle verbinding is, gingen we weer langs het Polarsirkelsenteret. Het was nu maar 10 graden, maar omdat we naar boven naar het ijs en de sneeuw zijn gelopen, kregen we het wel lekker warm. De snelweg oversteken is hier in Noorwegen geen enkel probleem, in de bergen heb je dan wel weer te maken met watervallen, en dat is wel een groot probleem. Eelco en Fenna hebben een dam gemaakt om over te steken. En toen kregen we te maken met weer een andere waterval. Nadat we sneeuwballen hadden gegooid, zijn we na ruim een uur lopen weer afgedaald. Na iets lekkers in het restaurant, zijn we verder gereden. Ons eindpunt was eigenlijk Mosjoen maar daar lag de camping bijna op het kruispunt. We zijn nog een stukje doorgereden, en in Grane kwamen we bij camping Haugen. We konden nog kiezen uit een kleine hut en een grote met twee slaapkamers en een echte keuken. Dat wil zeggen, er was ook water (meestal moet je dat zelf gaan halen) en een servies! En het was de goedkoopste hut tot nu toe. De foto is niet van onze hut, maar van het toiletgebouw.

Omdat we zo hadden gezocht naar een camping, waren we vergeten om langs een super te rijden. Ons avondeten bestond uit gebakken eieren met restjes, en het smaakte heerlijk in het zonnetje op onze eigen picknicktafel. Daarna wilde Eelco wel eens kijken of hij op de Vefsna een visje zou kunnen vangen. De tweede worp was raak, en Fenna en ik waren er getuige van dat hij een enorme forel binnenhaalde.

Vissen op pollak in een stroom die 40 km/h stroomt is even wennen. Zelfs mijn 300 grain lijn tegen de stroom op was in een tel gestrekt in de stroom.

Dit vraagt een andere aanpak. Vissen in de keerstromen, en niet op het hoogste tij maar als de ergste druk eraf is. Deze methode werkt succesvol je ziet je lijn mooi omlaag zinken en dan kan je hem echt omhoog strippen.

Die momenten waar ik mijn lijn en de vlieg goed kon presenteren was het ook direct vis. Je hoefde niet eens zo ver te werpen. Zoek de diepe kanten en werp langs de kant stroomopwaarts. Zolang de lijn maar de diepte ingaat en omhoog gevist kan worden.

In de keerstromen zijn volop kleinere pollakken aan het jagen en op dat moment hoef je niet heel diep te vissen en is een lichtere lijn ook goed in te zetten. Ik had er in een half uurtje een stuk of 10. De vliegen met chartreuse deze het dit keer niet echt. Oranje en mosgroen leverende vis op. Zelfs een volledig afgekloven vlieg bleef vis opleveren tot ie uiteindelijk in de kelp verspeeld werd.

Grappig genoeg was de vlieg effectiever dan de lepels en spinners die gebruikt werden en das toch wel leuk om mee te maken.

De vissen waren niet heel groot maar er zaten een stuk of 6 mooi maatse vissen tussen. De kleinere waren een 20 cm. Totaal zijn er zeker een 20 vissen uitgekomen waarvan 5 a 7 mooi maatse  vissen en dan heb je daar ook echt sport aan want die zoeken direct  de diepte en de stoom op.