flyfishing and more

april 2013Monthly Archives

Vliegvissen op de Kyll

De afgelopen week waren Ton en ik druk bezig ons voor te bereiden op een lekker weekendje vliegvissen op de Kyll. We hadden er allebei enorm veel zin in en dus hadden we diverse afvink lijstjes gemaakt om niets te vergeten , drie dagen vissen, eten, drinken, koffie zetten en genieten in de natuur. Donderdag ochtend vroeg vertrokken we en alles verliep perfect, boodschappen werden ingeladen, hengels de hele handel en weersvoorspellingen waren goed. Na de nodige files onderweg kwamen we om 12 uur aan en konden we het water opzoeken. En daar begon het… vergeten de waterstand te controleren, en de Kyll stroomde als een gek. Nog net niet echt bruin maar wel troubel en snelstromend. Ook bleek dat door het koude weer van de afgelopen weken er nog geen vis uitgezet was dus we moesten het met overwinteraars doen. Enfin, dan maar geen droge vliegen even en eerst de nodige nymphen aangeknoopt en stukken afgevist zonder enig resultaat.

Tijd voor een bak koffie en alles eens rustig overpeinzen….

De hele dag en avond staan vissen stukje voor stukje ook nog even droog in wat stroompjes die wat rustiger waren uitgevist met tal van vliegen maar geen tik op de lijn, geen vlieg genomen zowel niet op het water als onder het water. Daarna een hapje gaan eten en de benzine fles gevuld voor de volgende dag. In de ochtend een ontbijt en we kregen te horen dat het de hele nacht geregend had, dat voorspelde niet veel goeds. Nou dat klopte de rivier stond nog hoger…

De conclusie was zowel frustrerend als simpel, dat gaat em niet meer worden en we gaan richting Nederland. Een daling van de rivier in een dag is niet realistisch, en dan ook nog een buitentemperatuur tussen de 5 en de 8 graden gaat niet helpen. Zeker niet als je onderweg ook nog restanten sneeuw ziet liggen en de temperatuur van het water voelde.

Onderweg zagen we nog wat andere rivieren, dan is die van ons zo slecht nog niet….. het kan altijd erger!

We gaan dit gewoon nog een keertje overdoen, de lijstjes blijven echter met stip op één even kijken naar de waterhoogten.